Loes: 1 jaar!

Het is al wel een paar weken geleden, maar op 5 maart is ons Loesje 1 jaar geworden!
Al 1 jaar! Wat zijn de voorbije maanden weer voorbij gevlogen.
Ze heeft vele mooie cadeautjes gekregen, vooral kleedjes voor in de lente en de zomer. Wat zal ze er weer prachtig uitzien.

Rond haar verjaardag is ze wel voor de eerste keer sinds ze bij ons is goed ziek geweest. Het begon met hoesten, maar de dag voor haar verjaardag piepte haar ademhaling zo erg dat ik niet meer gerust was en dan zijn we 's avonds nog naar de dokter geweest. Ze had het echt op haar luchtwegen, maar ze was zelf sterk genoeg om er tegen te vechten (met wat homeopathische hulp). Maandag en dinsdag na haar verjaardag had ze wel 2 dagen tussen de 39 en 40 graden koorts, dus toen was ze echt goed ziek en heeft ze 2 dagen vooral bij mama in de zetel gezeten en gelegen en 's nachts tussen papa en mama in bed geslapen. Maar woensdag werd ze wakker zonder koorts. Ze heeft het dus in haar ééntje overwonnen, onze sterke meid!

Ondertussen begint ze haar eerste stapjes zonder steun te zetten. Op Stan z'n verjaardag (22 maart) zette ze er al een stuk of 9 van mij naar ons Moek. Ze vindt het wel geweldig leuk en doet niets dan lachen en krijsen als we haar laten stappen van de ene naar de andere. Ook Stan wil graag mee helpen, hij stopt zelfs met tv kijken of computer spelen als we met Loes aan het stappen zijn, hij geniet daar ook echt van!

Een paar dagen geleden moest ik nog eens langs met haar bij K&G. Ze woog 9,760 kg en ze was 76 cm groot. Iets groter dan gemiddeld dus en haar gewicht in verhouding. Volgens de dokter zag alles er perfect uit!

kruipen, rechtstaan, stappen

Ondertussen kruipt Loes al heel vlot. Al meer dan een maand zelfs, maar ik ben het blijkbaar vergeten op de blog te zetten.
Je mag geen deuren laten open staan want ze wil op verkenning gaan. Een paar dagen geleden kwam ze zelfs bij Stan aankruipen die op het toilet zat en trok ze zich recht aan de pot. Toen hoorde ik vanuit de keuken: MAMAAAAA ...

Ze trekt zich ook al een maand recht aan tafels en stoelen. In het begin stond ze dan te springen en met haar poep te joepen, maar tegenwoordig wandelt ze van hier naar daar langs randen van tafels en zetels en kan ze zelfs al van de salontafel naar de zetel overstappen.
Ze heeft ook veel vertrouwen en laat soms gewoon los, maar dan valt ze natuurlijk op haar poep of haar hoofdje en dat doet pijn. Even troosten en even later is ze al terug bezig.
Vorige week kon ze zelfs 5 seconden blijven staan zonder steun.

Zaterdag is Loes gaan zien naar Stan zijn peanuts-baskettornooi in Brasel.
Mama had dat georganiseerd samen met enkele papa's van andere basketkindjes.
En het was een succes!
100 kindjes in 23 ploegjes van 15 clubs en onze club, BBC Campinia, was goed vertegenwoordigd met meer dan 20 kindjes tussen 5 en 7 jaar.
Achteraf kregen die allemaal een medaille.

Mama is ondertussen ook terug beginnen werken na de kerstvakantie.
Voorlopig passen papa, oma Moek en Voke op Loesje en vanaf februari gaat ze ook naar een onthaalmoeder.
Mama had er wat schrik voor, elke dag een andere oppas, maar Loes maakt de overgang heel vlot. Mama daarentegen ... die moet toch even terug haar ritme vinden!

Sinterklaas

Amai! Loes steekt echt alles in haar mondje. Ze wil van alles eens proeven, hoe proeft dit kleurtje, hoe proeft dat vormpje, ...
Dat geeft natuurlijk wel problemen als Stan van de Sint allemaal kleine stukje Lego krijgt, de Sint had misschien wel een beetje slimmer mogen zijn! Ook knikkers vindt ze op alle mogelijke plaatsen en verdwijnen in haar mondje. Je moet haar echt voortdurend in het oog houden.

Daarom hebben we sinds woensdag een "nieuw huis", volgens Stan zijn woorden.
We hebben de helft van de living gereorganiseerd. De zetels zijn verschoven zodat 1 lange zetel de doorgang naar de andere helft van de living blokkeert. Het gangetje dat dan nog vrij blijft wordt toegemetst met de zware knikkerbaan-blokkendoos. Op die manier kan Loes in de ene helft van de living spelen met baby-proof speelgoed en Stan in de andere helft van de living met kleine stukjes. Alhoewel Stan het wel veel gezelliger vindt op Loes haar helft natuurlijk zodat daar ook al weer kleine stukjes gevonden zijn, maar dat leert hij nog wel, hij heeft alvast heel goede bedoelingen en snapt echt wel dat die kleine stukjes gevaarlijk zijn voor Loesje.

En terwijl Loesje Stans speelgoed interessant vindt, ontdekt Stan terug het baby-speelgoed, schattig eh!

Sinte Mette

11 november was het Sint-Maarten, Sinte Mette in Retie.
Een goed gevulde dag voor de familie Coene!

In de voormiddag ben ik vanaf 9u met Stan en nog 14 andere kindjes van Den Berg gaan zingen voor centjes en snoep. We waren pas om 13u15 terug thuis en om 14u moesten we al terug op de parking aan de Hoge Rielen staan om te gaan wandelen met de oud-scoutsleiding van meer dan 10 jaar geleden.
Het was een nieuw initiatief maar er was kei veel volk op afgekomen. Heel leuk om iedereen van vroeger terug te zien, de meesten hadden we al jaren niet meer gezien, en er waren volgens mij meer kindjes dan volwassenen. Leuk bijgebabbeld, een mooie wandeling gemaakt en toen we om 17u terug aan de ingang van de Hoge Rielen toekwamen, stonden er hot-dogs en warme chocomelk klaar om de hongerige magen te vullen.

Nadien zijn we dan doorgereden naar de Sinte-Mettehoop die al aan het branden was in Pontfort.
Ook heel gezellig met lekkere jeneverkes!
Loes haar papflesje heb ik opgewarmd in de bain-marie van de chocomelk!
Toen we 's avonds thuis kwamen waren we allemaal doodmoe maar gelukkig na zo'n mooie dag!

Sluipen

Loes kan sluipen!
Ze sleept zich doorheen de hele living. Eigenlijk wil ze op handen en knieën vooruit geraken maar dat lukt nog niet echt en dan trekt ze zich maar vooruit met haar handen, ellebogen en armen.
Wel gevaarlijk nu aangezien Stan in een fase zit van kaarsjes en wierook aansteken.

Ook komen er bovenaan in haar mondje 2 tandjes piepen, de bovenste snijtanden. Sinds eind augustus heeft ze haar onderste snijtanden en nu komen de andere er dus door, maar ze heeft er geen last van.

weekendje Mirwart

Vorig weekend zijn we naar jaarlijkse gewoonte met de familie Van Cauteren op weekend geweest naar Mirwart. We waren met meer dan 40 dit jaar dus het was weer een gezellige drukte. Veel kindjes ook dit jaar waarvan Stan de oudste is en Loes 1 van de jongsten.
Een weekendje wandelen, kampvuur op zaterdagavond en bijbabbelen met de familie. Niet moeten koken of opruimen, een leuke afwisseling.

Stan was wel ziek vanaf dat hij donderdag van school thuis kwam. Koorts, hoofdpijn, buikpijn, rugpijn, ... kortom hij voelde zich echt niet goed! Vrijdag hebben we hem dan maar ziek meegepakt naar de Ardennen en zaterdag ging het al een stuk beter en kon hij al een uurtje wandelen en spelen met Sien. Zondag was hij al veel beter, heeft hij 2 uur gewandeld en goed gespeeld, hij zag alleen nog wat wittekes.

Loes heeft het ook goed gedaan, zeker in die drukte! Ze kreeg weer veel aandacht maar ze kon er goed mee overweg. Oma Lut, opa Leo, meter Katrien en natuurlijk ook de rest van de familie waren blij dat ze haar eens een heel weekend te zien kregen!

Babyborrel

Zaterdag was de babyborrel van Loes.
We hadden de kantine van voetbalclub FC den Berg afgehuurd omdat die vlak achter ons huisje ligt. Tussen 11u en 19u mocht het volk komen, maar wel in 2 shiften. Omdat het anders wat te druk in 1 keer zou zijn hadden we het volk verdeeld: een eerste shift van 11u tot 15u en een tweede shift van 15u tot 19u.
Het was een vermoeiende dag, maar wel gezellig. En Loes heeft het heel goed gedaan! Om 20u stond ze nog te dansen op de tafel!
Maar blijkbaar kan ik toch niet goed inschatten hoeveel de mensen gaan eten want ik had nog meer dan de helft van de stokbroden, hesp, kaas, soep, groenten, ... over. En nog 6 taarten!
Wij hebben dus 3 dagen 's middags en 's avonds smoskes gegeten! En sinds gisteren zijn we begonnen aan croque-monsieurs.

Maandag is ENEA geboren. Het kindje van ons Greet. 12 dagen overtijd, 3,046 kg en 48 cm groot, met donkere haartjes. Zo klein en schattig!